.'''പതിവായി പടിവാതിൽ
കടന്നെത്തി നീയന്ന്
പരിഭവം പറയാതെ
പിണങ്ങി നിന്നതും
മൌനം മാത്രം നിറയുന്ന
മനസ്സിന്റെ ഓർമ്മയിൽ
മൂകമായി ഓര്ക്കുന്നു
ഞാൻ ഇന്നും ആ നാളുകൾ
കാത്തുകാത്തിരുന്നിട്ടും
കാര്യം പറയാതെ
കവിതയായി ഞാൻ ഇന്ന്
നിന്റെ കാതിൽ പറയുന്നു
മതിലുകളിൽ ഒന്നിചിരുന്നിട്ടു
മനസ്സില് പറഞ്ഞതും
പലവട്ടം കണ്ടിട്ടും
മിണ്ടാതെ പോയതും
എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നമായി
ഓടിയെത്തുന്ന നേരത്ത്
അപ്പോഴും മൂകമായി
ഉണരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ
മൌനങ്ങളാണ് ഇന്നെന്റെ കൂട്ടുകാര്
ദിക്കറിയാതെ തുഴയുന്ന തോണിയിൽ
അക്കരെ വച്ച് നാം കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ
വാചാലതയിൽ ലയിച്ചു ഞാൻ
മൌനങ്ങളെ മറന്നീടാം
മുനീറ നരിക്കോടൻ
No comments:
Post a Comment